Etykiety samolaminujące Turn-Tell

Czy potrzebna jest identyfikacja przewodów?

   W pierwszej chwili wydawało mi się, że nie. Jednak po głębszym zastanowieniu okazuje się, że wcześniejsze oznaczenie przewodów i gniazd w instalacjach: sieci strukturalnych, telefonicznych, alarmowych lub elektrycznych mogą w przyszłości zaoszczędzić wiele cennego czasu. Poza tym bez jakiegokolwiek oznaczenia przewodów ciężko jest w ogóle rozmieścić je w budynku, jest to wręcz niemożliwe. Główny problem jaki powstaje przy braku oznaczeń jest taki, że chcąc wprowadzić modyfikację musisz znać/pamiętać, który przewód od czego jest i do których gniazd jest doprowadzony. Ewentualnie metodą prób i błędów znaleźć ten odpowiedni. Mission impossible.

thinker-28741_640

Z życia wzięte

   Kiedyś spotkałem się z podobnym problemem chcąc zrobić pomiar sieci LAN w lipcu w firmie X w Trójmieście – oczywiście nadal robimy pomiary. Sytuacja wyglądała mniej więcej tak, że wchodzimy do serwerowni i jest szafa 42RU oraz jedna wielka plątanina kabli (zdjęcie poniżej jest poglądowe). Zazwyczaj na pomiarach jest jedna osoba, która orientuje się w tym co i jak jest połączone w szafie. Niestety zdarzyło się tak, że administrator sieci był nowym pracownikiem, który twierdził że jak przyszedł do pracy to ta szafa już tak wyglądała – przetarte stare oznaczenia, napisane markerem uniemożliwiały prawidłową ich identyfikację. Kompletny brak innych oznaczeń i wiedzy gdzie co jest. Nikt nic nie wie. Współczuje.. Skierowałem swoje działania w kierunku gniazd z nadzieją, że może chociaż tam są jakieś oznaczenia. Niestety o dziwo tam również nie było identyfikacji. No tak – po co to komu, przecież wszystko działało do tej pory – mówiąc to administrator rozłożył ręce. Mimo upałów i pewnych trudności zrobiliśmy pomiar sieci tylko jednego panela krosowego (ang. patch panel) 24 portowego, kosztowało nas to wiele nerwów i sporo czasu gdyż trwało to naprawdę długo z jakieś 2-3h. Administrator biegał po całym 3 piętrowym budynku w poszukiwaniu właściwego gniazda. Bywa też i tak.

    Taki sam problem może dotyczyć również pomieszczeń zwanych Open Space – podobnie wyglądają typowe pomieszczenia używane przez telefonie komórkowe, czyli w jednym miejscu jest przykładowo 10 stanowisk i gniazd dostępowych (główne gniazdo w skrzynce w puszczonej w podłogę ma 10 patchcordów, które schowane są w listwach na podłogowych i kanałach). Chcąc wykonać naprawę, wprowadzić modyfikację lub wykonać pomiar sieci w przypadku braku właściwych oznaczeń sytuacja się powtarza.

Ostatnio popytałem naszych klientów (instalatorów) jak to wygląda u nich w ciągu dnia i praktyka opisywania kabli markerem jest powszechnie przez nich znana i stosowana.

zdjęcie z serwerowni Panduit

      Wydaje mi się, że każdy kto budował lub buduje dom mógł również spotkać się z podobną sytuacją. Przykładowo: w domu (200m2) instalator położył po 3-4 kable skrętki UTP wychodzące z każdego pokoju, wszystkie kable spotykają się w centrali ulokowanej w piwnicy. Po skończonym remoncie okazuje się, że niektóre gniazda sieciowe nie działają. Dzwonisz do fachowca, że nie wszystko działa jak należy i sugerujesz wykonanie pomiaru sieci LAN w domu. W oczekiwaniu na jego przyjazd zapobiegawczo idziesz do piwnicy obejrzeć usterkę i widzisz 50 nieoznakowanych kabli. Współczuje.. Brak oznaczeń pochłania bezcenny czas. Czy można w ogóle położyć kable bez ich wcześniejszego oznaczenia? Mam nadzieję, że takie sytuacje są sporadyczne i fachowcy przykładają się do swoich prac.

Dlatego uważam, że przy okazji wykonywania paszportyzacji (proces inwentaryzacji zasobów majątku sieciowego) sieci warto również opisywać poszczególne przewody za pomocą etykiet gdyż jest to niezbędne do prawidłowego funkcjonowania systemu okablowania strukturalnego.


Jeżeli już coś robisz rób to jak należy

    Tematem identyfikacji/oznaczeń/etykietowania zajmowałem się wcześniej przy okazji omawiania drukarek identyfikacyjnych firmy Panduit: drukarki przenośnej LS8EQ (link) i drukarki  stacjonarnej TDP43ME/E (link). Dzisiejszy artykuł dotyczy jednej z wielu dostępnych grup identyfikacji, mianowicie etykiet samoprzylepnych z funkcją samolaminowania się. Historia tych etykiet sięga 1923r., kiedy to Victor E West opatentował taki sposób identyfikacji przewodów (patent). Później przez wiele lat pomysł był modyfikowany (patent), aż do 2001r. kiedy to Panowie z firmy Panduit wymyślili osłonki do światłowodów (symbole NWSLC) i wykorzystując do tego etykiety samolaminujące się stworzyli coś innowacyjnego (patent). Magia 🙂

    W skład konstrukcyjny etykiety samolaminującej się wchodzi: część opisowa (występuje w różnej kolorystyce: biała, niebieska, brązowa, zielona, szara, pomarańczowa, fioletowa, czerwona i żółta) oraz wysokiej jakości samoprzylepny przeźroczysty laminat, który zabezpiecza część opisową przed ścieraniem, działaniem wilgoci oraz agresywnych związków chemicznych. W przypadku wyboru tego typu etykiety należy zwrócić uwagę na długość całej etykiety i właściwie dobrać ją do przekroju oraz kategorii przewodu (nieodpowiedni czyt. zbyt mały rozmiar etykiety, spowoduje to że laminat nie pokryje całości opisu, co w konsekwencji spowoduje ścieranie oznaczeń). Właściwy wybór rozmiaru etykiety uzależniony jest od jej długości:

  • długość 19.1mm (0.75″): do przekroju 18-14 AWG (~1.0mm2 – 2.5mm2);
  • długość 31.8mm (1.25″): do kat. 3 UTP / i przekroju 12-10 AWG (~4.0mm2 – 6.0mm2);
  • długość 38.1mm (1.50″): do kat. 5e UTP / kat. 6 UTP / kat. 6A UTP / kat. 5E FTP / i przekroju 10-6 AWG (~6.0mm2 – 16.0mm2);
  • długość 57.2mm (2.25″): do kat. 6 FTP / kat. 6A UPT / kat. 6A FTP / i przekroju 8-4 AWG (~10.0mm2 – 25.0mm2);
  • długość 101.6mm (4.0″): do przekroju 2-1 AWG (~35.0mm2 – 50.0mm2);
  • długość 165.1mm (6.50″): do przekroju 1/0 – 350 MCM (~70.0mm2 – 175.0mm2).

Instrukcja montażu

Założenie etykiety na przewód wymaga pewnej kolejności ruchów. Postaram się to wyjaśnić w możliwie najprostszy sposób:

  • w pierwszej fazie należy pamiętać o odpowiednim ułożeniu etykiety. Perforacja powinna być skierowana do góry jak poniżej;

1faza

  • aby mieć pewność prawidłowego działania, etykieta powinna być przyłożona prostopadle do kabla, co pozwoli uniknąć nierównego owinięcia. Następnie należy rozpocząć przyklejanie etykiety koniecznie od części perforowanej, która w późniejszej fazie zostanie oderwana (przyklejenie w pierwszej kolejności dolnej części zamiast perforowanej spowoduje jedynie zalaminowanie etykiety, która nie będzie mogła się przesuwać);

2faza

  • kontynuować owijanie etykiety wokół przewodu, aż do skończenia się samoprzylepnego laminatu;
  • ostatnia faza polega na przekręceniu zdecydowanym ruchem do góry całej etykiety i przeciągnięcie oznaczenia wzdłuż przewodu (w lewą lub prawą stronę), ta czynność powinna spowodować zerwanie perforacji. Perforacja powinna pozostać na wcześniej przyklejonym miejscu, w końcowej fazie należy ją usunąć;

5faza

  • w niektórych zastosowaniach pionowych lub przy wysokich wibracjach perforacja może być pozostawiona na przewodzie i być używana jako ogranicznik, co zapobiega niekontrolowanemu przesuwaniu się etykiety.

6faza

Sposoby wydruku etykiet samolaminujących

   Etykiety samolaminujące są dostępne w różnych formach wydruku: do opisu ręcznego (przenośny dyspenser), do wydruku w drukarkach termicznych przenośnych LS8EQ (kasety P1), do wydruku w drukarkach stacjonarnych laserowych lub atramentowych (w arkuszach formatu A4) oraz najbardziej profesjonalne do wydruku w drukarkach stacjonarnych termotransferowych (w rolkach):

  • dyspenser S100X125VARY lub S100X225VARY – w skład wchodzi: marker PFX-0 wraz z wygodnym i poręcznym aplikatorem. Wewnątrz aplikatora jest wymienna rolka etykiet S100X125VAFY lub S100X225VAFY z grupy Self-Laminating. Tworzywo: folia winylowa powlekana klejem (GMV17). Wymiar etykiety: długość 31.8mm (1.25″) / szerokość 25.4mm (1.0″). Minimalny przekrój przewodu: 3.1mm. Standardowa ilość w opakowaniu 1rol/200szt. lub 1rol/100szt. Dokumentacja techniczna. Link do sklepu. Zastosowanie: instalatorzy, elektrycy, administratorzy sieci.
  • kasety P1 do drukarki przenośnej LS8EQ S100X125VAC – etykiety opisowe samolaminujące z grupy Self-Laminating. Wymiar: długość 31.8mm (1.25″) / szerokość 25.4mm (1.0″). Maksymalny przekrój przewodu: 12AWG – 10AWG (4.0mm2 – 6.0mm2). Tworzywo: folia winylowa powlekana klejem (GMV17). Kolor: biały. Standardowa ilość w opakowaniu 1szt/1kaseta/225szt. Dokumentacja techniczna. Przy zakupie tej wersji etykiet należy pamiętać o sprawdzenia terminu ważności na kartoniku kasety, gdyż przestarzałe etykiety mogą słabiej się zaklejać i nawet samoczynnie odklejać. Zastosowanie: instalatorzy, elektrycy.

S050X075VAC MK

  • rolki do drukarek termotransferowych S100X125VATY takich jak drukarka TDP43ME – etykiety opisowe samolaminujące z grupy Self-Laminating. Wymiar: długość 31.8mm (1.25″) / szerokość 25.4mm (1.0″). Maksymalny przekrój przewodu: 12AWG – 10AWG (4.0mm2 – 6.0mm2).  Tworzywo: folia winylowa powlekana klejem (GMV17). Kolor: biały. Standardowa ilość w opakowaniu 1szt/1rolka/5000szt. Ilość etykiet w rzędzie: 4szt. Dokumentacja techniczna. Zastosowanie: firmy produkcyjne, przemysłowe.

S100X125VATY MK

  • arkusze A4 do drukarek laserowych i atramentowych S100X150YAJ – najchętniej kupowany model etykiet samolaminujących wśród firm przemysłowych. Wymiar: długość 38.1mm (1.50″) / szerokość 25.4mm (1.0″). Maksymalny przekrój przewodu: 10AWG – 6AWG (6.0mm2 – 16.0mm2). Minimalny przekrój przewodu: 4.0mm. Kolorystyka: YA-biały, YB-niebieski, YC-brązowy, YD-zielony, YE-szary, YF-pomarańczowy, YG-fioletowy, YH-czerwony, YI-żółty. Tworzywo: folia winylowa powlekana klejem (GMV17). Standardowa ilość w opakowaniu 1szt/1op./2500sztIlość etykiet w rzędzie: 7szt. Ilość etykiet na arkuszu: 42szt. Dokumentacja techniczna. Zastosowanie: firmy produkcyjne, przemysłowe.

S100X150YAJ MKa

Etykiety samolaminujące Turn-Tell

  Interesującym pomysłem okazało się opatentowanie etykiet samolaminujących Turn-Tell. Główna różnica między tym modelem a zwykłymi oznaczeniami polega na tym, że etykiety standardowe przyklejają się do przewodu na stałe, a etykiety Turn-Tell są ruchome na kablu.

porównanie

Zalety etykiet Turn-Tell:

  • poprawiają widoczność;
  • ulepszają umiejscowienie;
  • zwiększają estetykę poprzez jednolite rozmieszczenie oznaczeń;
  • instalatorzy oszczędzą swój czas dzięki możliwości zmiany położenia etykiety po wyciągnięciu drutu / kabla i przycięciu go do ostatecznej długości w celu zakończenia.

Etykiety samolaminujące się z grupy Turn-Tell umożliwiają swobodne, nieskończone obracanie ich na przewodzie. Idealnie nadają się do w zastosowaniach o dużej gęstości lub ograniczonych przestrzeniach szafy rack w centrach danych, automatyce przemysłowej czy innych infrastrukturach okablowania strukturalnego.

  • kasety P1 do drukarek przenośnych: R100X150V1C – końcówka symbolu produktu literka „C” oznacza kasety do drukarki przenośnej. Wymiar etykiety: długość 38.1mm (1.5″) / szerokość 25.4mm (1.0″). Kolorystyka: V1-biały, V2-niebieski, V3zielony, V7czerwony, V8-żółty. Tworzywo: Vinyl (GMH6). Kompatybilne z kategorią: kat. 5e/6/6A UTP i kat. 5e FTP. Obsługiwany przekrój: 6mm2 – 16mm2 (10-6 AWG). Standardowa ilość w opakowaniu: 1szt/1kaseta/100szt. Dokumentacja techniczna. Specyfikacja techniczna.

R100X150V1C MK1

  • rolki do drukarek termotransferowych: R100X150V1T – literka „T” w symbolu oznacza rolkę do stosowania w drukarkach termotransferowych.  Wymiar etykiety: długość 38.1mm (1.5″) / szerokość 25.4mm (1.0″). Kolorystyka: V1-biały, V2niebieski, V3zielony, V7czerwony, V8-żółty. Tworzywo: Vinyl (GMH6). Kompatybilne z kategorią: kat. 5e/6/6A UTP i kat. 5e FTP. Obsługiwany przekrój: 6mm2 – 16mm2 (10-6 AWG). Standardowa ilość w opakowaniu: 1szt/1rolka/2500szt/4szt w rzędzie. Dokumentacja techniczna. Specyfikacja techniczna.

R100X150V1T MK

  • arkusze A4 do drukarek laserowych i atramentowych R100x150X1J – literka „J” w symbolu oznacza arkusze do stosowania w drukarkach laserowych lub atramentowych.  Wymiar etykiety: długość 38.1mm (1.5″) / szerokość 25.4mm (1.0″). Kolorystyka: X1-biały, X2-niebieski, X3zielony, X7czerwony, X8-żółty. Tworzywo: Vinyl (GMH6). Kompatybilne z kategorią: kat. 5e/6/6A UTP i kat. 5e FTP. Obsługiwany przekrój: 6mm2 – 16mm2 (10-6 AWG). Standardowa ilość w opakowaniu: 1szt/1op/1000szt/24szt_na_arkusz/6szt w rzędzie. Zgodne z RoHs (2011/65/EU). Dokumentacja techniczna. Specyfikacja techniczna.

R100x225X1J MK

Zastosowanie:

  • centra danych (ang. data center) – szafy serwerowe, szafy telekomunikacyjne;
  • automatyka przemysłowa (ang. industrial automation) – szafy sterownicze, rozdzielnie;
  • ogólne zastosowania w okablowaniu strukturalnym – skrzynki mieszkaniowe, puszki wpuszczane.

Przydatne linki:
  • Strona firmy MK Elektronik z etykietami Turn-Tell (link);
  • Strona firmy Panduit z etykietami Turn-Tell (link);
  • Broszura dotycząca etykiet samolaminujących się Turn-Tell (link);
  • Artykuł o narzędziu (grzebieniu) do czesania przewodów (link);
  • Film instruktażowy (link).

Dane przedstawione w artykule odpowiadają stanowi mojej wiedzy i mają na celu poinformować o naszych wyrobach i możliwości ich zastosowania.

Reklamy

Drukarka termotransferowa przenośna LS8EQ z klawiaturą QWERTY.

   Wyraźna i trwała identyfikacja odgrywa coraz większą rolę we wszystkich dziedzinach przemysłu, m.in. data center, IT, stoczniach, rafineriach. Konsekwencją czego jest coraz większe zainteresowanie różnych branż wdrażaniem dedykowanych rozwiązań. Systemy identyfikacji muszą dostosować się do rosnących wymagań. Drukarki z firmy Panduit, pozwalają na szybkie oznakowanie wybranych przedmiotów i nadają się do zastosowań zewnętrznych.

drukarki LS8E_EQ

   W poprzednim artykule dotyczącym różnic między drukarkami termicznymi i termotransferowymi wspominałem, że kolejno poznasz drukarki występujące w firmie Panduit. Oferuje dwa rodzaje drukarek termotransferowych do drukowania etykiet:

  • drukarki przenośne: PanTher™ LS8E, PanTher™ LS8EQ (klawiatura qwerty);
  • drukarki stacjonarne takie jak: TDP43ME, TDP43HE, TDP46HE.

   W tym artykule zajmę się drukarką przenośną PanTher™ LS8E i LS8EQ do drukowania etykiet. Zasadnicza różnica między nimi polega na tym, że model LS8EQ posiada klawiaturę w systemie QWERTY (układ znaków jest taki sam jak na klawiaturze komputera), przez co jest bardziej poręczna.

 

Obsługiwane modele etykiet

    Na poniższych obrazkach pokazane są przykładowe zastosowania drukowanych etykiet identyfikacyjnych uzyskiwane z pomocą przenośnej drukarki Panduit (literka C na końcu każdego symbolu oznacza to, że są to kasety P1 do drukarki przenośnej):

  • identyfikacja patchcordów za pomocą etykiet samolaminujących:
    • R100X150xxC * – kaseta z etykietami z grupy Turn-Tell umożliwiają obrócenie etykiety do oczekiwanej pozycji w taki sposób aby opis był widoczny z każdej strony. Dodatkowo pozwala na ułożenie kabla oraz dostosowanie etykiety w celu poprawienia ogólnej estetyki, idealne zastosowanie w miejscach o ograniczonej przestrzeni kablowej. Tworzywo: Vinyl. Kompatybilne z przewodami kat. 5e/6/6A UTP i kat. 5e FTP. Obsługiwany przekrój: 6-16mm2 (10-6 AWG). Ilość etykiet w kasecie: 100szt. Dokumentacja techniczna. (*xx – oznacza kolor: V1-biały, V2-niebieski, V3-zielony, V7-czerwony, V8-żółty).

R100X150V1C

    • S100X125VAC – kaseta z etykietami samolaminującymi z grupy Self-Laminating w kolorze białym. Ilość etykiet w kasecie: 225szt. Temperatura pracy: od -45.6°C do 107°C. Modele S100X150V*C kompatybilne są z koszulkami służącymi do identyfikacji światłowodów o których poniżej. (*/ B-niebieski, D-zielony, H-czerwony, I-żółty). Dokumentacja techniczna.

  • identyfikacja światłowodów za pomocą etykiet flagowych:
    • F100X150AJC – kaseta z etykietami z grupy Flag Label. Oznaczenie AJ-Poliester. Obsługiwany przekrój: 12-10AWG. Ilość etykiet w kasecie: 200szt. Dokumentacja techniczna.

F100X150AJC

  • identyfikacja światłowodów za pomocą koszulek PVC do pogrubiania światłowodów i etykiet samolaminujących:
    • NWSLC-xx – koszulki do pogrubiania światłowodów. Stosowane z etykietami S100X150VAC. Zapewniają większą powierzchnię na identyfikację na cienkich kablach światłowodowych, zwiększają estetykę charakteryzującą się bardziej wyraźnymi napisami. Koszulki wykonane są z giętkiego tworzywa PVC. Koszulki występują w czterech standardowych kolorach: morski (NWSLC-2Y-AQ), żółty (NWSLC-2Y), pomarańczowy (NWSLC-3Y), biały (NWSLC-7Y). Dokumentacja techniczna.

 

  • identyfikacja gniazd i patch paneli za pomocą etykiet Network Component:
    • C200x100xxC – kaseta z etykietami z tej grupy umożliwia identyfikację modularnych puszek natynkowych (C061X030FJC – 500szt etykiet w kasecie), gniazd czołowych, modułów, bloków 110, patch paneli oraz stojaków i szaf. Dokumentacja techniczna.

 

  • identyfikacja przewodów elektrycznych:
    • H000*X044**H1***C – kaseta z nieklejonymi etykietami termokurczliwymi z grupy HeatShrink. Tworzywo: poliolefina. Spełniają standardy wojskowe MIL-STD-883F i MIL-STD-202G. Proporcja kurczliwości: 3:1.  Dostępne wymiary taśmy z etykietami: długość 25.4mm (1.0″) (etykiety do odcinania – symbol ‚100’), *2.4m (96.0″) (etykiety ciągłe ‚000) / wysokość 6.4mm(0.25”), 8.6mm(0.34″), **11.2mm(0.44″), 16.3mm(0.64″), 21.3mm(0.84″). Kolorystyka: ***1-biały, 2-żółty.   Dokumentacja techniczna.

H100X025H1C

  • identyfikacja rur i grubych przewodów energetycznych:
      • M300X050Y6C – kaseta z etykietami z grupy Marker Plate spełniające standardy wojskowe MIL-STG-202G. Wymiar etykiety: długość 76.2mm (3.00″) / szerokość 12.7mm (0.5″). Tworzywo: żółty GMH12, biały GMH2 halogen-free (2mm folii poliestrowej pokryte laminatem 8mm folii poliolefinowej). Kolorystyka: 6-żółty, 7-biały. Ilość etykiet w kasecie P1: 50szt. Dokumentacja techniczna.
    • M300X050Y6C
  • T050X000VUC-BK – kaseta z etykietami z grypy Continuous Tape, dostępne w wielu kolorach i tworzywach co ma wpływ na temperaturę pracy tych etykiet. Symbolika: UC – kolor czarny na pomarańczowym, V-winyl, T– etykieta ciągła o długości 7600.0mm (25.0 feet) (ang. Continuous Tape). Tworzywo: folia winylowa samoprzylepna. Dokumentacja techniczna.

T100X000RPC-BK

  •    T038X000C1C-BK – kaseta z ciągłymi etykietami do odcinania z grupy Continuous Tape. Tworzywo: samoprzylepna nylonowa tkanina GMC6 (ang. Nylon Cloth). Wymiar: długość 5.5m (18.0′) / szerokość 9.7mm (0.38″).

T038X000C1C-BK MK1

   W drukarkach wykorzystywane są wymienne kasety z etykietami P1™ (zawierające zarówno taśmę termotrasferową jak i zwykły papier), która w zależności od modelu wystarcza na wydrukowanie określonej ilości etykiet. Więcej informacji na temat obsługiwanych etykiet oraz ich parametrów dowiesz się z broszurki. (link) Jako ciekawostka można zajrzeć do patentu żeby zobaczyć elementy składowe kasety na rysunkach technicznych (link).

system kaset etykietowym

   W zestawie z drukarkami załączona jest kaseta z grupy Self-Laminating S100X150VAC z białymi etykietami samolaminującymi (200 szt. etykiet). Po włożeniu kasety i uruchomieniu drukarka automatycznie dostosowuje ustawienia do wybranej kasety. Ten proces przyśpiesza czynności związane z ustawianiem parametrów drukowania. Tuż po włożeniu kasety należy zablokować wałek prowadzący. W każdej kasecie wbudowany jest system mikroprocesorowy zapamiętujący: ilość etykiet, które zostały jeszcze do drukowania oraz ostatni drukowany projekt etykietowy. Elementy składowe drukarki:

  • gilotyna (ang. cutter);
  • głowica drukująca;
  • blokada wałka prowadzącego;
  • gniazda na kabel usb i zasilający;
  • miejsce na kasetę;
  • numer seryjny;
  • miejsce na baterie 6xAA.

drukarka LS8E_EQ

   W gilotynie dostępne są dwa tryby: całościowe odcięcie etykiety i częściowe. Dodatkowo w ustawieniach drukarki można włączyć/wyłączyć funkcję, pozwalającą na zatrzymanie drukowania po jednej etykiecie i pojedyncze odcinanie etykiet za pomocą gilotyny (ang. Cut Pause).

Najważniejsze zalety drukarek przenośnych z firmy Panduit to:

  • niezawodna jakość druku (dotyczy tylko etykiet z nieprzekroczonym terminem użycia (ang. Used by: Jan, 2020) – data napisana jest na pudełku kasety P1 – warto zwracać na to uwagę!);

T075X000C1C

  • szybki druk 203 dpi (8 punktów/mm);
  • poręczna konstrukcja (idealnie mieści się nawet w małej dłoni);
  • wbudowana ręczna gilotyna (ang. cutter).
Funkcje klawiszy

   Klawisze w drukarce przenośnej LS8EQ są rozmieszczone intuicyjnie jak na zwykłej klawiaturze komputerowej. Opis każdego z klawiszy w drukarce LS8EQ przedstawiam na zdjęciu:

LS8EQ klawiatura1

   Klawisze specjalne/funkcyjne F, znajdujące się na górze klawiatury drukarki służą kolejno do:

  • F1 – włączenie/wyłączenie menu dostępowego klawiszy specjalnych;
  • F2 – przechowuje i wyświetla zapisane 2 profile użytkowników: ulubione ustawienia rozmiaru i stylu czcionki, obrotu etykiety.
  • F3 – wyświetla informacje dotyczące kasety: symbol, numer seryjny, ilość etykiet pozostałych do końca. Informacje te są również wyświetlane od razu po włączeniu urządzenia.
  • F4 – tryb wydruku przystosowany do rozwiązań specjalnych np.:znakowanie przewodów, terminali i konektorów, znakowanie rur.
  • F5 -tryb wydruku dostosowany do europejskich bloków zaciskowych DIN, przystosowany do norm europejskich.
  • F6 -tryb wydruku przeznaczony do oznaczania przewodów i kabli. Zdefiniowany do etykiet wykonanych z tkaniny takich jak P1 T100X000CBC-BK
  • F7 – podgląd wydruku.

    W drukarce dostępne jest 10 rodzajów czcionek, rozmiar czcionki zmienia się od 4 do 72 punktów (klawisz SIZE). Każda kaseta ma domyślnie ustawiony rozmiar czcionki. Rozmiar tekstu może być dowolnie ustawiany dla każdego z 8 wierszy w obszarze wydruku.

Istnieje możliwość formatowania tekstu w czterech różnych trybach: normalny, pogrubiony, normalny+podkreślony, pogrubiony+podkreślenie (zmienia się klawiszem STYLE).

   Drukarka ma zaprogramowane 82 domyślne symbole służące do tworzenia etykiet elektrycznych, sieciowych lub bezpieczeństwa LOTO (klawisz INSERT). Oprócz domyślnych symboli, operator drukarki może dodatkowo dodać 10 swoich symboli (w rozdzielczości 150×150, *.bmp).

symbole elektryczne

Dane techniczne drukarki LS8EQ
  • metoda wydruku: termotransferowa;
  • rozdzielczość: 203 dpi (8 punktów/mm);
  • pamięć drukarki: 192 kb.
  • wyświetlacz LCD (4×14 pikseli) z podświetleniem oraz regulowanym kontrastem;
  • szerokość wydruku etykiety: od 6.10mm (0.24″) do 25.4mm (1.0″). Zalecana szerokość 25.4mm (1.0″);
  • maksymalna długość etykiety: 304.80mm (12.0″);
  • temperatura pracy: 5°C do 40°C (41°F do 104°F);
  • temperatura przechowywania: -40°C do 60°C (-40°F do 140°F);
  • zasilanie: 6 baterii AA (umożliwia wykorzystanie od 4-5 kaset, przy używaniu drukarki 3 razy w tygodniu – przy błędzie „Application Error” należy wymienić baterie na nowe) lub zasilacz 9V, 100-240 VAC, 50/60 Hz;
  • waga drukarki: 0.80kg (1.7 lbs.);
  • rodzaje obsługiwanych materiałów etykiet: vinyl, vinyl samolaminujący, vinyl materiałowy, termokurczliwe, poliester, poliolefiny;
  • oprogramowanie: PanTherLink™ lub Panduit Easy-Mark™ Plus Labeling Software (współpracuje z systemami: WinXP, Win2000, WinVista, Win7 oraz Win10); (Strona 12 instrukcji)
  • aktualizacja firmware drukarki nie jest konieczna, ale można ją wykonać we własnym zakresie (instrukcja).
  • istnieje możliwość wydruku tabelek wcześniej wykonanych (plik *.csv) w Excel‚u z pomocą oprogramowania PanTherLink (instrukcja).

Zestaw LS8EQ-KIT-ACE składa się z:

LS8EQ-KIT-ACS
  • LS8EQ – drukarka przenośna PanTher™ LS8E z klawiaturą Qwerty;
  • LS8E-ACE – zasilacz z kablem zasilający 230 V z wtyczką europejską;
  • LS8-CASE – twardy futerał/walizka do przenoszenia drukarki i akcesoriów;

LS8-CASE

  • LS8-PCKIT – kabel usb i oprogramowanie do drukowania PanTherLink™ z komputera;
  • LS8-IB – etui gumowe / nakładka ochronna (gumowa osłonka amortyzująca / zabezpieczająca przed ewentualnymi uszkodzeniami);

LS8-IB

  • LS8-WS – pasek na nadgarstek;
  • LS8-CLN – zestaw czyszczący do głowicy drukującej (opcjonalnie): marker czyszczący, waciki, chusteczki.

LS8-CLN

Przydatne linki:
  • Instrukcja obsługi LS8E (link);
  • Instrukcja obsługi LS8EQ (link);
  • Szybki Start LS8E (link);
  • Szybki Start LS8EQ (link);
  • Broszura dot. drukarek (link);
  • Link do sklepu MK Elektronik (link);
  • Film instruktażowy:

Dane przedstawione w artykule odpowiadają stanowi mojej wiedzy i mają na celu poinformować o naszych wyrobach i możliwości ich zastosowania.

Grzebień do układania wiązek kabli sieciowych

   Kto z branży informatycznej nie miał do czynienia z szafą serwerową (ang. rack post lub cabinet), która wołała o pomstę do nieba i strach było się do niej dotknąć żeby czegoś nie odłączyć – niech pierwszy rzuci kamień. Wystające przewody przerażają, można sądzić ze osoba, która to robiła nie do końca wiedziała co robi lub miała mało czasu aby to zmontować w miarę estetycznie. Z tym problemem stykają się głównie specjaliści IT oraz osoby wykonujące pomiary sieci w pomieszczeniach serwerowych, w których trzeba znaleźć odpowiednie gniazdo w szafie lub przepiąć przewód sieciowy w inne miejsce. W praktyce jest tak, że informatycy w firmach zmieniają się, przychodzą nowi i zastają takie kwiatki – nieoznakowane przewody totalny brak estetyki. Pytania dotyczące tego stanu rzeczy nasuwają się same: brak czasu, środków, wizji czy narzędzi? Nie zawsze to musi się tak kończyć.

1
Nic dodać nic ująć
page_unsubscribed

   Centra danych i instalacje sieciowe wymagają trasowania (ang. routing – wyznaczenie jak najlepszej trasy dla pakietu danych w sieciach teleinformatycznych) tysięcy ciężkich kabli do przesyłania danych, takich jak kabel kat. 5e, 6a czy 7 do różnych lokalizacji w centrach danych i poza nimi. Ponieważ schematy okablowania centrów danych są bardzo skomplikowane, instalacja kabli musi być wykonana w niezwykle zorganizowany sposób.

   W większości przypadków kable te są zorganizowane w wiązki, dwunastu lub dwudziestu czterech kabli. Co więcej, te wiązki kabli są mocowane za pomocą opasek kablowych z tworzyw sztucznych lub coraz częściej w postaci opasek z rzepem. Ze względu na ograniczenia przestrzenne, wymagania organizacyjne i względy estetyczne, instalatorzy bardzo uważają, aby żaden z kabli nie krzyżował się podczas tworzenia tych pakietów. Ten proces organizowania kabli jest trudny i czasochłonny, zwłaszcza gdy jest wykonywany ręcznie, ponieważ każdy kabel musi zostać oddzielnie położony, aby pozostawał w swojej pozycji na wybranej długości wiązki.

Wizja sukcesu

   Całe szczęście ktoś wpadł na genialny pomysł stworzenia narzędzia do „czesania”, prostowania kabli. W 2001r. firma Adobe Communications zajmująca się wykonywaniem instalacji elektrycznych i budowlanych na niskich napięciach, wymyśliła „Wire Comb” (patent).

  Jednak ten jednoczęściowy grzebień do przewodów nie był pozbawiony wad. Przegrody dostosowane były jedynie do jednego przekroju przewodu, posiadały ostre nie profilowane krawędzie na grzebieniu, zdejmowanie osłony powodowało to, że przewody same wypadały z grzebienia. Wady sprawiały, że ​​modyfikacje instalacji przewodów były niepraktyczne i kosztowne.

   Te niedoskonałości zauważyło czterech wizjonerów z firmy Panduit, którzy w dniu 23 lipca 2007r opracowali udoskonalony prototyp grzebienia oraz zgłosili patent nr 60/951,317 pt. „Network Cable Bundling Tool” (patent): Michael J. Vermeer, Richard A.Marcus, Robert J. Krisel, David W. West – Panowie pracują w firmie Panduit już dość długo.

   Zanim organizer do kabli otrzymał finalny współczesny wygląd przeszedł transformację (co można zaobserwować na ilustracjach).

US07959113-20110614-D00000
US07959113-20110614-D00004

   Na zdjęciu przedstawiono narzędzie do estetycznego prostowania i łączenia w wiązkę kabli sieciowych. Główne części składowe: łącznik wewnętrzny, łącznik wewnętrzny zawierający skrzydełka (wspierające utrzymanie jednolitej wiązki w kształt sześciokątnego stożka), cylindryczna osłona zewnętrzna z elementami zazębiającymi (ułatwiającymi składanie w całość) oraz grzebień.

finalny_wyglad

   Dzisiaj narzędzie ma uproszczoną konstrukcję i nie posiada dodatkowego łącznika wewnętrznego ze skrzydełkami, za to są dwa grzebienie z przegrodami na minimum 24 żyły przewodu każdy, przystosowane do różnych przekrojów przewodu:

  • zielony obsługuje przekroje od 4.6mm (0.18″) do 6.3mm (0.25″) – kategorii 5e UTP oraz kat. 6 UTP;
  • żółty 5.9mm (0.23″) do 7.9mm (0.31″) –  kategorii 6 ulepszonej (np. Panduit TX6500™), 10Gig™ kat. 6A (np. TX6A™) oraz wszystkich przewodów ekranowanych.

   Dodatkowo cylindryczna osłona zewnętrzna z elementami zazębiającymi ułatwiająca szybsze złożenie obejmy oraz taśma rzepowa z klamerką Tak-Ty Hook & Loop Cinch Tie (HLC3S-X0) utrzymująca konstrukcję obejmy w całości. Uporządkowane przewody zostają uformowane w kształt wielokąta.

Zalety innowacyjnej konstrukcji:

  • wyżłobienia w przegrodach grzebienia;
  • zaokrąglone krawędzie, zabezpieczają przewód przed uszkodzeniem nawet przy silnym przeciąganiu kabla/przewodu sieciowego;
  • wykonane z tworzywa sztucznego Nylon 6.6 (wysoka trwałość i wytrzymałość);
  • swobodne ułożenie minimalnie 24 żył przewodu;
  • możliwość układania dwóch różnych zakresów przekroju kabla w jednej chwili;
  • końcowa konstrukcja przewodów w kształcie dziesięciokątnego stożka.

Zestawienia zdjęć w internecie pod frazą „koszmar informatyka„, „serwerownie” obrazują to, że świadomość i chęci instalatorów są nadal niewielkie.

Niebo perfekcjonistów

   Odpowiednie usytuowanie przewodów procentuje późniejszą bezawaryjną transmisją danych. Nie potrzeba wybitnych umiejętności aby osiągnąć perfekcjonizm w „czesaniu” przewodów wystarczą odpowiednie narzędzia i wizja sukcesu.

   Układając równo i estetycznie przewody zyskuje się przede wszystkim:

  • poprawę transmisji danych;
  • zmniejszoną temperaturę przez równomierne jej rozprowadzenie;
  • oszczędność czasu późniejszych zmian;
  • funkcjonalność połączoną z estetyką i praktycznością;
  • łatwiejsze modyfikacje.

     Od momentu napisania tego artykułu minęły już 2 lata narzędzie, cieszy się coraz większą popularnością wśród instalatorów. Według opinii pracownicy firm, którzy spróbowali układać przewody przy użyciu tego grzebienia, obecnie nie wyobrażają sobie wykonywania tej czynności bez niego. Za każdym razem gdy wysyłam kolejne narzędzie do klienta – daje mi to ogromną satysfakcję, że mam wpływ na jakość oferowanych przez Państwa usług i jestem wdzięczny za przeczytanie mojego artykułu. Bardzo się cieszę, że już tyle polskich firm mi zaufało i stosują narzędzie firmy Panduit. W dowód wdzięczności od pewnego czasu do każdego narzędzia dołączam: czarną materiałową torbę z logiem firmy Panduit (wysyłka do wyczerpania zapasów), ostatnio zastanawiam się również nad próbkami sieciowymi. Pamiętajmy: jakość nie jakoś.

 

Przydatne linki:

  • Broszura produktu: D-CTCB48–WW-ENG;
  • Strona produktu w sklepie MK Elektronik: CBOT24K.
  • Strona produktu w Panduit: CBOT24K.
  • Allegro: CBOT24K.
  • Film instruktażowy.

Dane przedstawione w artykule odpowiadają stanowi mojej wiedzy i mają na celu poinformować o naszych wyrobach i możliwości ich zastosowania.

Certyfikat CPR – po co, komu i na co?

  • Na początku „trochę” historii
  • Certyfikat CPR (ang. Construction Products Regulations)
  • EURO klasyfikacja, Euroklasa (ang. EuroClass)
  • Oznakowanie

 

 Firma Panduit jak każde przedsiębiorstwo posiadające w swoim asortymencie przewody skrętkowe jak i światłowody, musi posiadać również certyfikat CPR. Oznaczone to jest w odpowiedni sposób na etykiecie, na kartonie lub szpuli, oraz na powłoce kabla:

  • na poniższej etykiecie przewodu PUL6AM04WH-CEG z prawej strony począwszy od góry: oznaczenie normy europejskiej CE,  numer deklaracji DoP PAN-DOP-CC006, na dole oznaczenie klasy reakcji na ogień „Reaction fire„: Dca-s2,d2,a1.
  • na powłoce kabla: model PUL6AM04, Euroklasa Dca, rodzaj kabla U/UTP LSZH, norma klasyfikacji IEC 60332-1.

Na poniższym filmie można zobaczyć jak spalają się kable w Euroklasie Dca, a jak w B2ca . Przypominam, że w symbolu kabla firmy Panduit trzecią literką odpowiadającą za tą Euroklasę jest W (PUW6C04).

Oznaczenie trzeciej litery w symbolu Panduit

Odpowiadająca Euro Klasa
L lub Z Eca lub Dca
Y Cca
W B2ca

Broszurka z Panduit odnośnie certyfikatu CPR. Specyfikacja europejskich przewodów dopuszczonych do sprzedaży w Panduit (np. PUY6C04WH-CE ma klasę Ccas1a-d1-a, PSW7004WH-HED ma B2ca-s1a-d1a).

WP_20171122_002

Na początku „trochę” historii

 W dniu 21 grudnia 1988r. powstała dyrektywa Rady 89/106/EWG, dotycząca Wyrobów Budowlanych CPD (ang. Continuing Professional Development). Dyrektywa budowlana 89/106/EWG wprowadziła pojęcie „wyrobu budowlanego” w skrócie mówiąca o trwałym związaniu wyrobu z budynkiem lub budowlą inżynierską („wyrób budowlany” oznacza każdy wyrób lub zestaw wyprodukowany i wprowadzony do obrotu w celu trwałego wbudowania w obiektach budowlanych lub ich częściach, którego właściwości wpływają na właściwości użytkowe obiektów budowlanych w stosunku do podstawowych wymagań dotyczących obiektów budowlanych). Dyrektywa Budowlana 89/106/EWG podawała czas funkcjonowania obiektów budowlanych od chwili wybuchu pożaru. Czas ten jest potrzebny na ewakuację ludzi, przeprowadzenie akcji ratowniczej, bezpieczne odłączenie urządzeń według ustalonych procedur, powstrzymanie rozprzestrzeniania się pożaru. W tym czasie działać muszą również urządzenia i kable (elementy infrastruktury obiektu) odpowiedzialne za podtrzymanie tych funkcji.

 W 2006r. kable energetyczne i komunikacyjne stosowane w budownictwie zostały zaakceptowane jako wyroby budowlane oraz określono Euroklasyfikację dotyczącą klas odporności kabli na działanie ognia (2006/751/EC). Dyrektywa obecnie jest nieaktualna, gdyż została zastąpiona rozporządzeniem kwalifikacyjnym z 9 marca 2011r. 305/2011 CPR, dotycząca wyrobów budowlanych z wyjątkiem kabli.

 W dniu 1 lipca 2016r. opublikowano klasyfikację EU/364/2016 dotycząca reakcji na działanie ognia wszystkich wyrobów budowlanych (w tym kabli). Zmieniony schemat klasyfikacji kabli różni się od tego wydanego w 2006r. (wtedy były klasy: A1, A2, B, C, D, E, F, teraz są: A, B1, B2, C, D, E, F).

Certyfikat CPR (ang. Construction Products Regulations)

CPR

 Dnia 1 lipca 2017r. uprawomocniła się norma PN-EN 50575:2015-03 pt. Kable i przewody elektroenergetyczne, sterownicze i telekomunikacyjne – kable i przewody do zastosowań ogólnych w obiektach budowlanych o określonej klasie odporności pożarowej. W normie CPR określono wymagania dotyczące właściwości w warunkach działania ognia, metody badań i oceny kabli zasilających, sterowniczych i telekomunikacyjnych stosowanych w obiektach budowlanych o określonej klasie odporności pożarowej.

 Konsekwencją wdrożenia dyrektywy CPR jest obowiązek ciążący na producentach okablowania do wystawienia deklaracji właściwości użytkowych DoP (ang. Declaration of Performance) lub krajowej deklaracji własności użytkowej KDWU oraz znakowania wyrobów przeznaczonych do stosowania w budownictwie znakiem CE wg. wymagań z wyżej wymienionego rozporządzenia 305/2011. W przypadku braku europejskiej normy zharmonizowanej lub w przypadku nie wystąpienia o dokument ETA (Europejska Aprobata Techniczna) dyrektywa dopuszcza rozwiązanie krajowe i w tym przypadku na wyrób nanosi się znak B (znak budowlany B). Znak B nanosi się na podstawie zgodności z normą krajową (norma krajowa nie może mieć statusu normy wycofanej) lub krajową aprobatą techniczną (krajowa aprobata techniczna wystawiana jest na okres 5 lat). Ocena zgodności jest możliwa pod warunkiem uprzedniego uzyskania aprobaty technicznej (oznakowanie znakiem budowlanym B). W praktyce producent przed wystawieniem DoP musi przebadać i sklasyfikować produkowane kable wg. normy EN13501-6

ce i b

W Polsce ocena zgodności kabli stosowanych w instalacjach przeciwpożarowych z wymaganą klasą reakcji na ogień przedstawia się następująco i dotyczy paru etapów:

  • badanie;
  • klasyfikacja wg normy PN-EN 13501-6 (polska wersja normy europejskiej);
  • krajowa aprobata techniczna;
  • certyfikat;
  • oznakowanie;
  • wystawienie Krajowej Deklaracji DoP;
  • świadectwo dopuszczenia.

W przypadku zastosowania kabla, który nie został poddany stosownej procedurze zgodności odpowiada zazwyczaj kierownik robót/instalator.

 Ponieważ normę CPR stosuje się wyłącznie do kabli zasilających i komunikacyjnych zainstalowanych na stałe w budynkach, kable krosowe i obszaru roboczego są wyłączone z zakresu niniejszej regulacji. Ponadto wszystkie kable wyprodukowane przed 1 lipca 2017 r. nie muszą mieć wskazanej europejskiej klasyfikacji CPR i mogą być wprowadzane na rynek i być zainstalowane w dowolnym momencie.

EURO klasyfikacja, Euroklasa (ang. EuroClass)

 Istnieje 7 podstawowych Euroklas: Aca, B1ca, B2ca, Cca, Dca, Eca i Fca, przy czym Aca ma najwyższy poziom, a Fca ma najniższy poziom. Euroklasy odnoszą się do kilku norm dotyczących testów pożarowych – w szczególności EN 50399, EN 60332-1-2 i EN ISO 1716. Kable zgodne z Euroklasą Eca spełniają minimalne wymogi normy EN 60332-1-2.

euro

Klasa reakcji na ogień według PN-EN 13501-6 – oznaczenia materiałów budowlanych informujące o zachowaniu materiału w trakcie pożaru. Oznaczenie składa się z czterech elementów: – klasy podstawowej i trzech klas uzupełniających, określających wytwarzanie dymu, płonących kropel oraz kwasowość.

Klasa podstawowa wskazuje czy i w jaki sposób materiał/powłoka przyczynia się do rozwoju pożaru, tzn. jak szybko się pali, ile energii przy tym wydziela, jak łatwo ulega zapaleniu oraz jak wpływa na rozprzestrzenianie się płomienia.

klasa podstawowa1

Kryteria dodatkowe dotyczą Euroklas: B1ca, B2ca, Cca, Dca.

Emisja dymu (ang. smoke production) to kryterium dotyczy wyrobów z klas podstawowych. Wydzielanie dużych ilości gęstego dymu przez palące się przewody i kable utrudnia lub niekiedy wręcz uniemożliwia ewakuację i prowadzenie akcji ratowniczo-gaśniczej. Metoda badania ilości wydzielanych dymów polega na pomiarze absorpcji światła przez dym w specjalnej kabinie o objętości 3,5 m3[6, 9]. Układ pomiarowy rejestruje przepuszczalność światła w kabinie. Wynik próby uznaje się za pozytywny, gdy przepuszczalność światła przekracza 70% dla pojedynczego kabla lub 60% dla grupy kabli (źródło: Informator techniczny, Technokabel 2007). W niektórych obiektach budowlanych dopuszcza się stosowanie wyłącznie kabli o niskiej emisyjności dymu, oznaczonych LSHF (Low Smoke Halogen Free). Dodatkową cechą kabli bezhalogenowych i o niskiej emisyjności dymów może być, i często jest, niewielkie rozprzestrzenianie płomienia. Kable takie oznacza się HFFR (Halogen Free i Flame Retardant).

palność
  • s1 – prawie bez dymu, niewielkie ilości dymu, wyroby bezhalogenowe
  • s1a – spełnione kryterium s1 dodatkowo wartość przepuszczalności światła według normy EN 61034-2> 80%
  • s1b – spełnione kryterium s1 dodatkowo wartość przepuszczalności światła według normy EN 61034> 60% <80%
  • s2 – średnia emisja dymu, średnie ilości dymu, wyroby bezhalogenowe
  • s3 – intensywna emisja dymu, wyroby z gumy/PVC

Topliwość (ang. flaming droplets) oznacza możliwość wytwarzania płonących kropel. Klasa ta dotyczy wyrobów z klas podstawowych B1ca, B2ca, Cca, Dca oraz w ograniczonym zakresie Eca i określa liczbę oraz charakter wytwarzanych pod wpływem pożaru płonących kropli lub cząsteczek mogących powodować rozprzestrzenianie ognia i poparzenia.

kapanie

  • d0 – brak płonących kropel, wyroby bezhalogenowe;
  • d1 – niewiele płonących kropli/cząsteczek (podobne do iskier z płonącego drewna), wyroby z PVC;
  • d2 – wiele płonących kropli/cząsteczek, które mogą powodować poparzenia skóry lub rozprzestrzenianie się pożaru, wyroby polietylenowe.

Kwasowość (ang. acidity) wyrażana w pH i konduktywność (przewodnictwo prądu (ang. conductivity)) wyrażana w μS/mm (mikro simens)  – oznacza, że podczas spalania elementów kabli występuje możliwość wydzielania gazów. Gazy są wynikiem rozkładu materiałów polimerowych. Najgroźniejsze z nich to związki chloru, fluoru i bromu, wchodzące w skład tworzyw sztucznych wykorzystywanych do wytłaczania izolacji, wypełnienia i do powłok kabli oraz przewodów elektroenergetycznych. Najczęściej spotykanym gazem jest chlorowodór, który wydziela się przy spalaniu polichlorku winylu (PVC). Chlorowodór już w małym stężeniu jest szkodliwy dla ludzi – jest żrący i może utrudniać oddychanie (źródło: Sosnowski I.: „Metody badań palności kabli, Elektrosystemy IV”, s. 62-65, 2009). W połączeniu z wilgocią lub wodą z akcji gaśniczej tworzy kwas solny, który powoduje poparzenia skóry ludzi oraz korozję infrastruktury metalowej obiektów budowlanych w obrębie strefy pożaru. Szczególnie niebezpieczny jest dla urządzeń elektronicznych instalowanych w centralach telefonicznych, serwerowniach czy laboratoriach badawczych.

kwasowość1

  • a1 – wynik jest pozytywny jeżeli wartość otrzymanego roztworu wynosi mniej niż 2.5 μS/mm (mikrosimensa/mm) i pH>4.3, wyroby bezhalogenowe;
  • a2 – mniej od 10 μS/mm i pH>4.3, wyroby bezhalogenowe;
  • a3 – nie spełnia powyższych kryteriów, wyroby PVC.

Wyroby budowlane po uzyskaniu właściwej sobie klasy ogniowej określanej na podstawie badań i oceny wyników wg norm wspólnych dla wszystkich krajów Unii, powinny być odpowiednio oznaczone na etykiecie.

Oznakowanie

Cały proces certyfikacji i etykietowania jest zdefiniowany w normie EN 50575. Niniejsza norma określa wymogi dotyczące ognioodporności dla kabli trwale zainstalowanych w obiektach budowlanych, umożliwiając podanie Deklaracji Charakterystyk (DoP), aby można było oznaczyć kable znakiem CE (na powłoce lub opakowaniu). Instrukcja oznakowania CE krok po kroku w różnych językach. W skrócie, etykieta powinna zawierać poniższe informacje:

  • oznakowanie CE;
  • producenta wyrobu;
  • opis produktu, klasę reakcji na ogień;
  • numer instytucji testującej;
  • deklarację właściwości użytkowych DoP.

W normie EN 50575 udostępniono trzy sposoby poświadczania zgodności w zależności od wymaganej Euroklasy (źródło)

Euro klasa System poświadczenia zgodności Komentarz
Aca B1ca B2ca Cca 1+ Badanie przeprowadzają zatwierdzone notyfikowane jednostki, które następnie wydają certyfikat stałości i właściwości użytkowych kabli, ocenę nadzoru oraz ciągłą ocenę fabrycznej kontroli produkcji
Następnie producent wydaje dokumentację typu DoP zgodnie z formatem Euroklasy, np. B2ca-s1a-d1a oraz niezbędne oznaczenia CE
Dca Eca 3 Badanie przeprowadzają zatwierdzone notyfikowane jednostki, które przedstawiają raport techniczny
Następnie producent wydaje dokumentację typu DoP zgodnie z formatem Euroklasy, np. B2ca-s1a-d1a oraz niezbędne oznaczenia CE
Fca 4 Certyfikat wystawia producent sam dla siebie

Główne zasady rozszerzonego stosowania EXAP:

  • zezwala aby ograniczona liczba kabli należąca do większej „rodziny” kabli została przetestowana ogniowo;
  • eliminuje potrzebę szerokiego testowania pojedynczych kabli z rodziny kabli, które mają takie same charakterystyki związane z pożarem;
  • wyniki testów są interpolowane do klasyfikacji – albo częściowo, albo dla całej rodziny kabli;
  • zmniejszenie kosztów certyfikacji.

Dodatkowo specyfikacja techniczna CLC/TS 50576 definiuje procedurę i zasady tak zwanego rozszerzonego stosowania (EXAP), w wyniku czego wyniki badań dla jednej konstrukcji kablowej można rozszerzyć na inne kable o podobnej konstrukcji. Opisane zasady EXAP odnoszą się do wyników badań EN 50399 zastosowanych do klasyfikacji w Euroklasach B1ca, B2ca, Cca i Dca, dodatkowych klas wytwarzania dymu s1, s2 i s3 oraz płonących kropel/cząstek.

Europejskie organizacje normalizacyjne:

  • CEN: Avenue Marnix 17, 1000 Brussels, BELGIA, Tel.+32 2 5500811; fax +32 2 5500819;
  • CENELEC: Avenue Marnix 17, 1000 Brussels, BELGIA, Tel.+32 2 5196871; fax +32 2 5196919;
  • ETSI: 650, route des Lucioles, 06921 Sophia Antipolis, FRANCJA, Tel.+33 492 944200; fax +33 493 654716.

Lista punktów kontaktowych dotycząca instytucji regulacyjnych produkty budowlane.

Jeśli dotarłeś/łaś do końca to gratuluje wytrwałości i szanuję Twój czas – żółwik:) Do następnego przeczytania.